Laptop kopen? Persoonlijke laptops samenstellen & online bestellen | Laptop Plus BV
038 386 1050
Contact

De geschiedenis en evolutie van externe dataopslag

Externe dataopslag is niet altijd zo makkelijk geweest. Nu lopen we rond met 32 gigabyte usb-sticks aan onze sleutels en zitten er terabytes extra aan onze computer in een apparaat zo groot als een boek. Vroeger was het een worsteling om ook maar een beetje extra op te kunnen slaan. We liepen rond met pakken vol CD-ROMs en floppy disks. Het is flink veranderd in de afgelopen decennia.

 

Vroeg in de 20e eeuw…
De eerste vorm van externe dataopslag kwam in de vorm van ponskaarten. Aan het einde van de 19e eeuw maakte Hermann Hollerith de ponskaart geschikt voor een IBM systeem. Een ponskaart bestond uit tachtig kolommen elk met twaalf plekjes om te ‘ponsen’. Er kon maar liefst 960 bits op. 960 bits aan pure, keiharde ponsgaatjes. Het moet niet gekker worden. Hun hoogtepunt was in de jaren ’30 tot ’50, en hoewel ze daarna nog wel gebruikt werden, werden ze grotendeels vervangen door magnetische tape.
Het grote nadeel aan dingen als ponskaartjes: de ruimte die ze innemen. Dit is een foto uit 1959 met dozen gevuld met ponskaartjes. Elke doos heeft 2000 kaartjes. Foto: NARA
 
Magnetische tape was een stuk handiger, en kon bovendien veel meer opslaan. De moderne versies kunnen tot ruim 150 terabytes. Zelfs het CERN computer centrum heeft nog een automatisch magnetische tape kluis voor Large Hadron Collider data. Het wordt dus nog steeds gebruikt, maar de eerste dataopslag die we allemaal nog wel vers herinneren is de floppy disk. In 1971 kwam IBM met de eerste 8” floppy disk waar ongeveer 100 kb op kon. Deze was zo groot als een pan pizza en het zag er precies uit zoals jij je nog herinnert: zwart als de nacht met een zilver rondje in het midden. Deze is enorm geëvolueerd over de jaren die erop volgden. Van 8” met maximaal 1 MB naar 5.25” met maximaal 1.2 MB tot 3.5” met maximaal 1.44 MB. Tja, veel data kon er niet op. Maar het was nog altijd de standaard voor veel computers.
 
De gouwe ouwe CD
Toen kwam de tijd van de CD. Het echte werk. De eerste modellen konden tot wel 550 MB opslaan dus toen begonnen we ergens over te praten. Het nadeel was wel dat de eerste CD-Rs best wel duur waren en bovendien kon er maar één keer op geschreven worden, dus veel mensen gebruikten nog steeds floppy disks. Er kwamen later wel modellen waar je vaker op kon schrijven, maar die waren niet zo heel populair. Voor een korte tijd in de eind jaren ’90 en begin 2000’s was er nog sprake van de Zip Disks. Maar toen de CD-Rs een beetje goedkoper werden, kwamen deze al vrij snel aan het einde van hun latijn. Eigenlijk zonde, want ze zagen er wel futuristisch en cool uit.
 
Trusty steed: de DVD
Niet veel later was het tijd voor de DVD. Die gebruiken we natuurlijk nog steeds. Er past ongeveer 4.7 GB op voor de enkelzijdige met één laag tot 17.08 GB voor de dubbelzijdige met dubbele laag. Tegenwoordig heb je ook de Blu-ray, die technisch gezien beter is dan de DVD. De Blu-ray wordt steeds populairder maar toch blijft de DVD onverminderd populair als schijfopslag.
 
Superdisk (SD)
Vervolgens begon het steeds kleiner te worden en begon het steeds meer te lijken op de moderne SD-kaartjes waar we veel van houden. Zo had je de SuperDisk (SD) die niet echt aansloeg, de SmartMedia kaart die tot 2004 werd gebruikt en de Secure Digital Card die wij nu kennen als de SD-kaartjes. Echt goede kunnen tot wel 2 terabytes opslaan, wat echt bizar is als je kijkt naar hoe klein ze zijn.
 
Grote vriend: USB-stick
De USB werd uitgevonden in 2000 door IBM en Trek Technology. Omdat ‘ie lekker klein is en bovendien ontzettend makkelijk te gebruiken is, is hij ontzettend populair. Het is veilig, duurzaam en je kan er veel mee. De grootste op het moment is 1 terabyte in zo’n klein ding. Wel minder dat hij ruim 600 euro is. Veel mensen gebruiken tegenwoordig ook een grotere externe harde schijf, noem het een gigantische USB-stick. Wat onhandiger mee te nemen, maar veel sneller en er kan veel meer op. Als je echt geld kan missen, kun je gerust voor een 30 TB gaan voor ruim 2.000 euro. Eén ding is dan wel zeker: je hebt alle plek die je maar kan wensen om dingen op te slaan.
 
De (r)evolutie van externe data opslag
Gelukkig ziet de toekomst er erg zonnig uit. De toekomst gaat onder de naam 3D Xpoint technologie van Intel en Micron. Een nieuwe manier van data opslaan die een hele hoop kan gaan veranderen. Het gaat langer mee, het is sneller en de grootte van het apparaat zelf is een stuk kleiner. Volgens Intel is 3D Xpoint tien keer sneller dan gewone SSD’s, terwijl het tien keer kleinere oppervlakte nodig heeft. Nog dit jaar komen de eerste SSD’s, en vanaf volgend jaar DIMM’s. Voor ons particulieren is dit natuurlijk heel interessant, zeker als ze 1TB op slechts 1.5 millimeter in laptops en tablets gaan stoppen. Doe mij die maar!
 

Meer nieuws van tuesday, 11 october 2016:

De geschiedenis en evolutie van externe dataopslag

Externe dataopslag is niet altijd zo makkelijk geweest. Nu lopen we rond met 32 gigabyte usb-sticks aan onze sleutels en zitten er terabytes extra aan onze computer in een apparaat zo groot als een boek. Vroeger was het een worsteling om ook maar een beetje extra op te kun...
Toon meer
Meest verkocht
Top 3 laptops
Top 3 software
Uw mening telt
Onze huidige waardering:
9.3
Of bel: 038 386 1050
Laptop Plus BV Industrieweg 3F, 8263 AA, Kampen, Netherlands https://www.laptopplus.nl/img/layout/logo.png 038 386 1050